Text
การออกแบบและพัฒนาเมืองอัจฉริยะบนฐานแนวคิดเทคโนโลยีสารสนเทศ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอผลการศึกษาการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ : การพัฒนาเมือง
ยุค 4.0 เป็นการวิจัยเอกสาร โดยการคัดเลือกเอกสารที่เกี่ยวข้อง ใช้วิธีการตีความและการสังเคราะห์ข้อมูลที่เป็น
ข้อเท็จจริงตามแนวทางของ Scott โดยใช้หลักเกณฑ์ ดังนี้ 1) มีความถูกต้อง 2) มีความน่าเชื่อถือ 3) มีความเป็น
ตัวแทน และ 4) มีความชัดเจน ผลการศึกษา พบว่า ในการพัฒนาเมืองอัจฉริยะจำเป็นต้องพัฒนาให้ครอบคลุมทั้ง
7 ด้าน ประกอบด้วย 1) ด้านสิ่งแวดล้อมอัจฉริยะ 2) การเดินทางและขนส่งอัจฉริยะ 3) การดำรงชีวิตอัจฉริยะ
4) พลเมืองอัจฉริยะ 5) พลังงานอัจฉริยะ 6) เศรษฐกิจอัจฉริยะ และ 7) การบริหารภาครัฐอัจฉริยะ โดยมิติของการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ โดยการนำเทคโนโลยีสารสนเทศ มาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาใน 9 มิติได้แก่
1) เมืองอัจฉริยะด้านการศึกษา โดยการการจัดการศึกษาและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา 2) เมืองอัจฉริยะ
ด้านสุขภาพ การส่งเสริมป้องกันดูแลสุขภาพประชาชนด้วยการใช้เทคโนโลยีพัฒนาด้านการแพทย์3) เมืองอัจฉริยะ
ด้านคุณภาพชีวิต สังคมและชุมชน โดยการจัดการชุมชนและสร้างการมีส่วนร่วมในชุมชนอย่างเป็นระบบ
4) เมืองอัจฉริยะด้านความปลอดภัย เป็นการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาประยุกต์ใช้ในการป้องกัน เฝ้าระวัง
อาชญากรรมและภัยอันตรายต่าง ๆ 5) เมืองอัจฉริยะด้านการบริหารจัดการภาครัฐโดยการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาระบบบริการประชาชน 6) เมืองอัจฉริยะด้านสิ่งแวดล้อม โดยการจัดการ
ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนในท้องถิ่นอย่างเป็นระบบ 7) เมืองอัจฉริยะด้านเศรษฐกิจ
โดยการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาและส่งเสริมระบบเศรษฐกิจ 8) เมืองอัจฉริยะด้าน
การคมนาคมโดยการพัฒนาระบบคมนาคมขนส่งในพื้นที่และ 9) เมืองอัจฉริยะด้านพลังงานด้วยการพัฒนาระบบ
พลังงานชุมชน
No copy data
No other version available